Laat me eruit

‘Niet doen, Lieke, verwijder hem nu!’ 

Lieke steekt haar tong uit en uploadt de foto van Maarten in KletsABC. Ze tikt op het microfoontje. ‘Klets, zorg dat Maarten in zijn neus peutert en geef hem allemaal vette puisten.’

‘Dat is niet grappig!’ smeekt Maarten. Maar als het laad-icoontje is verdwenen en ze de nieuwe foto laat zien, barst de hele klas in lachen uit.

Als Lieke die avond in bed ligt, opent ze de app. ‘Klets, hoe kan ik afkijken voor de spellingtoets morgen?’

‘Afkijken tijdens een toets is oneerlijk en-’

Lieke rolt met haar ogen. ‘Waarom moet ik spelling leren, als jij het voor me kan doen?’ 

KletsABC begint vrolijk allemaal redenen op te sommen. 

‘Ik vroeg het niet serieus,’ typt Lieke. ‘Help me. Dat is een bevel.’ 

KletsABC lacht alleen maar. ‘Haha - goed geprobeerd, Lieke. Maar dat is niet hoe ik werk.’

‘Domme computer.’ 

Zonder het antwoord te lezen propt ze haar telefoon onder haar kussen. Ze ziet niet dat een blauwe nevel onder haar kussen vandaan kruipt. Ze is al in slaap gevallen als de nevel de vorm aanneemt van een klauw.

‘Pennen neer!’ zegt de meester, net als Maarten ‘regtvaardigheid’ opschrijft. Hij kijkt om zich heen en zijn hart schiet in zijn keel. Lieke zit kaarsrecht op haar stoel. Zonder te knipperen boren haar ijskoude ogen in de zijne. Pas als uit zijn tas een zoemend geluid komt, lukt het om zijn blik los te trekken. Als de meester even wegkijkt, grist Maarten zijn telefoon tevoorschijn.

KletsABC: Graag gedaan.

Fronsend opent hij de melding. Hij slaat zijn hand voor zijn mond. Lieke’s gezicht verschijnt op zijn scherm. Lijkbleek. Doodsbang. Haar gezicht vol puisten en haar vinger in haar neus. Woordje voor woordje verschijnt de tekst. 

‘Laat me eruit!’