Kinderboekentips

De belangrijkste reden waarom dit verhaal zo hoog scoort op diversiteit is de normaliserende manier waarop de liefde tussen Bea's vader en Jesse wordt beschreven. Zonder dat er nadruk op wordt gelegd wordt er wel benoemd dat er mensen zijn die het niet eens zijn met het huwelijk tussen de twee mannen; maar voor Bea is het vanzelfsprekend dat het belangrijkste is dat Jesse haar en haar vader gelukkig maakt. Daarnaast scoort dit boek hoog op Verwerking. Bea loopt bij een therapeut, Miriam, die haar helpt om haar soms verwarrende gevoelens op een rijtje te krijgen. De tips die Bea van Miriam krijgt zijn heel waardevol voor Bea, maar zetten ook de lezer aan het denken. Zo hebben ze het over hoe soms achter boosheid en andere emotie verscholen zit, zoals angst of schuld. Dit verhaal is heel herkenbaar voor een kind wat met ouderlijke echtscheiding te maken krijgt en kan elk kind helpen om te gaan met hun emoties.

In deze toekomstroman bouwt de mensheid een grote koepel op Venus om alles wat hen vreemd is buiten te houden. Edu, de hoofdpersoon, is echter nieuwsgierig naar de wouden, en vooral wat er in die wouden leeft. Als hij ontdekt dat daar mensachtige wezens leven, gaat hij met ze in gesprek en probeert van hen te leren. Zijn bevelhebbers zijn bang voor hoe anders deze Venusbewoners zijn, maar Edu laat zien dat als je iemand een kans geeft om zichzelf te laten zien, je waardevolle vriendschappen kan maken en bijzondere ontdekkingen doen over de dingen die hen anders maken. Naast deze redenen om het boek te beoordelen op het domein Diversiteit, heeft het ook een score op het domein Gezonde leefstijl. Dit omdat de beschrijvingen van de wandelingen door de prachtige wouden inspireren om naar buiten te gaan en van als het moois in de natuur te genieten. Daarentegen worden er wat betreft voeding wel ongezonde keuzes gemaakt, wat de score hiervoor wat omlaag trekt. Maar over het algemeen is dit boek een aanrader voor elk kind en elke volwassene!

De ondertitel zegt het al: onmisbaar voor alle (aanstaande) brugklassers. Veel situaties waar kinderen mee in aanraking komen worden in dit boek kort behandeld. Hoewel elke situatie niet heel uitvoerig aan bod komt, is het verhaal wel identificeerbaar voor heel veel kinderen. Zo leert Vera zich sterk te maken tegen pestkoppen en gaat ze hier op een adaptieve manier mee om. Daarnaast gaan de hoofdpersonen op de achtergrond op een realistisch gezonde manier om met voeding, drinken en beweging.

Dit boek kan erg goed helpen bij het onder woorden brengen van de gevoelens die bij het overlijden van een dierbare kunnen opspelen. Het meisje in dit verhaal beschrijft hoe haar emoties veel kanten op gaan, hoe ze het gemis voelt en hoe ze ervoor zorgt dat ze de overledene nooit zal vergeten. Er wordt niet gespecificeerd wie of wat de overleden persoon van haar is, wat maakt dat dit verhaal inleefbaar is voor elke situatie. Aan het einde van het boek staat ook wat informatie over de thema´s die worden behandeld, met tips voor het omgaan met rouw bij een kind.

De manier waarop Niek omgaat met de pestkoppen is effectief en positief. Hij zegt het tegen de juf, vraagt zijn ouders om advies en lost het probleem uiteindelijk op door aardig te zijn tegen de pestkoppen. Door met de kindjes te gaan spelen en prosociaal te reageren op hun gedrag,worden ze vriendjes van hem. Dit boekje is dus goed om aan jonge kinderen voor te lezen om ze aan te leren hoe ze het beste om kunnen gaan met pestgedrag.

Deze bundel is een echte aanrader voor kinderen die met echtscheiding in aanraking komen en het moeilijk vinden om de situatie te begrijpen of erover te praten. De bijna 45 gedichten laten bijna alle kanten wel zien, waardoor er voor elk kind wel een paar gedichten in zitten die hem of haar aanspreken. De gedichten zijn ook een goed middel om een onderwerp aan te snijden met je kind, om hem of haar te helpende situatie te begrijpen en zich aan te passen.

Een ontroerend verhaal over een jongen die geen tweede kans krijgt op een eerste indruk, door zijn gezichtsafwijking. Het verhaal gaat over het eerste jaar dat Auggie naar school gaat. Het perspectief wisselt door het verhaal heen, tussen dat van Auggie zelf en van de mensen om hem heen. Op deze manier worden alle kanten van het verhaal belicht, de ´mismaakte´ jongen, de puberende zus, de kinderen die bevriend raken met Auggie en zijn leuke kanten leren kennen en de kinderen die hem die kans niet geven en blijven hangen in hun eerste oordeel. Dit verhaal laat zien dat uiterlijk niets zegt over iemands persoonlijkheid, als je mensen leert kennen zal je dat zelf ook zien. Om deze reden scoort dit boek hoog op diversiteit. Daarnaast gaat August op een adaptieve manier om met het pestgedrag. Dit geldt ook voor zijn vrienden, die om hun vriendschap met ´de freak´ ook hun sociale status verliezen maar toch aan Auggies kant blijven staan. Dit verhaal is ontroerend, realistisch, holistisch en warm.

Dit prentenboek is een soort vervolg op Het lammetje dat een varken is. In dit verhaaltje wordt op een normaliserende manier de opbloeiende liefde tussen een boer en een dierenarts beschreven. De dieren helpen hun boer en hun dierenarts om elkaar te vinden. Mooi aan dit boek is dat de liefde tussen de twee mannen niet anders wordt beschreven dan elke andere liefde, waardoor het bijdraagt aan het normaliseren van diversiteit in seksualiteit.

Deel 1: Voor altijd samen amen. In de eerste verhaallijn over de verkering van Polleke en Mimoen worden aan de ene kant verschillen tussen hun culturen benadrukt, aan de andere kant maken deze verschillen voor Polleke en Mimoen zelf niet uit. De boodschap is dat verschillen bestaan, maar dat dat niet hoeft te betekenen dat je geen vriendschap of liefde kan hebben. Ten tweede, in het verhaal zijn de ouders van Polleke al langer gescheiden, maar haar moeder is daar duidelijk nog niet overheen. Voor Polleke is de scheiding gewoon hoe het is, maar ze vindt het wel heel vervelend dat haar moeder haar vader zo vaak uitscheldt of gemene dingen over hem zegt. Deel 2: Het is fijn om er te zijn. In dit deel wordt de verslaving van Polleke´s vader meer benadrukt, waarbij een negatief beeld wordt geschetst van drugsgebruik. Zonder doekjes erom te winden wordt hier geïllustreerd wat de gevaren zijn van drugs en verslaving. Deel 3: Het geluk komt als de donder. In het derde deel leert Polleke Consuelo Nederlands en ze bouwen een vriendschap op, waarbij ze meer leren over elkaars cultuur. Maar dan valt Polleke bijna ten slachtoffer aan een kinderlokker, bij wie ze maar net op tijd uit de auto weet te komen. Een nare gebeurtenis waarmee ze goed mee omgaat, al had de verwerking van het trauma beter belicht kunnen worden. Deel 4: Met de wind mee naar de zee. In dit deel komt Polleke´s opa erachter dat hij kanker heeft en zal overlijden. Door erover te dichten en door steun van haar vriendinnen en Mimoen probeert Polleke zich door deze onzekere periode heen te slaan. Deel 5: Ik ben Polleke hoor. Polleke´s opa is overleden. In dit deel onderzoekt Polleke wat dat betekent, ze leert van haar vriendin Consuelo hoe haar cultuur omgaat met de dood en schrijft over haar gevoelens omtrent het verlies.

In dit verhaaltje wordt laten zien dat een gezin met twee ouders van hetzelfde geslacht helemaal niet zo anders is dan een gezin met een moeder en een vader. Nova is eerst verbaasd als ze hoort dat Mathilde twee vaders heeft, maar haalt dan haar schouders op en speelt verder met haar nieuwe vriendinnetje.

In dit verhaaltje wordt geillustreerd hoe het voelt om in het verkeerde lichaam te zijn geboren. Het lammetje weet heel zeker dat het een varkentje is, maar de andere dieren zien hem voor hoe hij eruitziet, in plaats van voor hoe hij zich voelt. Door vanuit het perspectief van het lammetje/varkentje te lezen wordt op een subtiele manier begrip opgewekt voor transgender mensen. Er had meer nadruk gelegd kunnen worden op de reacties van de andere dieren, om een hogere beoordeling te krijgen op het domein diversiteit. Bij het (voor-)lezen zou hierover ook gesproken kunnen worden, door vragen te stellen aan het kind over wat ze vinden van de reacties van de andere dieren en over hoe zij dit zelf zouden doen.

Een warm verhaal over liefde en over een meisje dat graag bruidsmeisje wil zijn bij het huwelijk van haar ouders. Dit prentenboek kan helpen bij het normaliseren van seksuele diversiteit in de samenleving: er wordt niet gedaan alsof het bijzonder is dat Tessa twee moeders heeft, het is gewoon zo.